Kop Java, de geplande leegte

De audiosit “Kop Java, de geplande leegte” is gemaakt voor 1 persoon en is nog steeds gratis te downloaden via onderstaande link. Het best te beluisteren op de Kop van het Java-eiland in Amsterdam. Tekst, geluidsopnames en stem: Bert Kommerij. Muziek: Barbara Okma. Sound design: Arno Peeters.

Download, zit en luister.

Advertenties

Anker en schoen.

 

 

1 maart. Tijdens de jaarlijkse reparatiewerkzaamheden op de Kop Java (verzakte stelconplaten herstellen) komt plots een heus anker te voorschijn. Van wie is dit anker en wat is er met de boot gebeurt? Ligt die een stukje verderop? Het anker zou een prachtige nieuwe aanrijdbescherming voor het hotel kunnen zijn, in plaats van het eenzame paaltje dat er nu staat. Het vertelt in een oogopslag de hele geschiedenis van dit havengebied. Home made history! Ik ga het bij een paar mensen voorleggen.

11 maart. Inmiddels zijn vier afdelingen van de gemeente actief om het anker van de Kop naar het Hotel te krijgen, maar dit is lastiger dan gedacht. De uitvoerder van de reparatiewerkzaamheden, de firma Braams, beweert dat de kuil direct vol met water zal stromen zodra men het anker lostrekt.
“Dan zagen we hem wel af,” zegt Ferry, die ik inmiddels ken van de afgelopen jaren.
Er wordt opnieuw overlegd.
Het anker wordt eerst naar het Hotel verplaatst, waarna bekeken wordt of het als nieuwe aanrijdbescherming voor het hotel kan dienen.
Ook nog een schoen gevonden. Misschien stamt ie, net als het anker, uit de periode 1910-1960. (Aldus de archeologische dienst.) Wat opvalt aan de schoen is dat de veter bestaat uit een stuk electradraad.
Wordt vervolgd.

2 april. Eerst was het anker weg. Toen dook ie op in een loods van de firma Braams, daarna werd ie afgeleverd bij Hotel Jakarta en nu ligt ie onder de bananenplanten in de Lobby achter het bankje, links. We weten nog niet wat we op het bordje moeten zetten. Weinig is bekend. Hoe kwam het terecht op de Kop en hoe is het afgelopen met het schip? Volgens de archeologische dienst stamt ie uit de periode 1910-1960.

56764470_2380861558612584_9114724834738176000_n

Brugbijeenkomst (2)

Het is net zoiets als op een mooie zonnige dag de belofte horen, na lang wachten: “Goed, we gaan naar zee, pak de spullen maar.” En als je dan uiteindelijk klaar bent, want wat moet er allemaal mee naar zee, met z’n twee, in de auto gaan zitten en horen, vlak voordat de motor start: “Oh, we gaan nog wel eerst even langs Jan-Willem, want die gaat ook mee.”
(Terwijl iedereen weet dat Jan-Willem ieder uitje verpest.)

De gemeente koos uiteindelijk voor het plan van Westcord: Hotel Jakarta, onder architectuur van seARCH, na een zeer uitvoerig selectieproces waarin het Hotel moest voldoen aan allerlei eisen.  Van locatie tot sillouette. Als seARCH van een fietsviaduct had geweten, toen, hadden ze aan de Tosaristraat geen kamers geplaatst, met balkon, was het zwembad en de wellness anders gepositioneerd, de entree naar de espressobar en bakkerij.
De gemeente is te laat met haar besluit voor een brug, op deze manier.

31131489_1667612566649899_5368706448530341888_n(1)

De ligging van hotel en woonflat, zo dicht bij elkaar, maakt de fietsviaduct onweerstaanbaar aantrekkelijk. (Natuurlijk kiest iedereen voor de rechte variant. Wie zit te wachten op een krul of een lus, links of rechtsom?) De haast onmogelijke opgave om daar een verbinding doorheen te proppen, moet een natte droom geweest zijn voor de ontwerpers en architecten, wat nu dus geleid heeft tot een schoolvoorbeeld van een regelrechte, stalinistische ingreep. De fietsbrug steekt z’n tong uit naar het hotel en de woonflat. Penetreert. Hotel en flat versterken het viaduct, maar andersom: ho maar; het tegenovergestelde, de een breekt de ander af. Ongelijkwaardigheid. Kenmerk van slechte relaties.

(Mocht het doorgaan, en men zoekt naar voorbeelden hoe een verkrachting eruit ziet in de architectuur, dan moet men in de Tosarituin in Amsterdam zijn.
Ik overdrijf, maar het is ook overdreven.)

Screen Shot 2018-04-26 at 01.38.23

En dan hebben we het nog niet over de kracht van de wind, die je al op de Jan Scheafferbrug de adem beneemt, vaak. Als je ‘ja’ zegt tegen een brug, zeg je ‘nee’ tegen de omgeving, de wind. Hoe moet dat zijn als je straks net achter het Hotel uitkomt, op weg naar de Dirk v/d Broek. Dan waai je er subiet vanaf. De Javabrug wordt een dodenbrug. Veilig? Niet. Tenzij je er een bovengrondse tunnel van maakt.

Ik ben voor een verbinding maar tegen een brug.
En ik ben voor een Kopjavapark, maar niet als wisselgeld voor de brug. Ook zonder brug een park.
En wat gebeurt er ondertussen met de Kop? De renovatie kan al in gang worden gezet. Moet toch eens gebeuren, ongeacht welke maatregel. Andere verlichting? Hekken weg. En de riviercruises incl bussen die daar nog steeds mogen liggen, heel pesterig, van de Havendienst. Wanneer stopt dat? De senioren lopen verdwaasd naar het monument en weer terug en denken: “Waar ben ik? Ik hoor hier niet!”

De bussen.

31301767_1884032001628878_4055898077590978560_n

Sinds 2011 hou ik dit weblog bij over de Kop. Een soms absurdistisch verslag over een lege lap grond, midden in het IJ, dat al meer dan twintig jaar wacht op een uiteindelijke bestemming. Ik heb mee gewacht op Het Plan van internationale allure, zoals de gemeente beloofde op haar website. En wat is het geworden? Een talud voor een brug, die geen verbinder is maar een splijtzwam. Teveel tegenstanders, te weinig voorstanders.
Niemand is het eens. Behalve dan over het park. Dat wordt prachtig. (Al hoor je daar in de discussies nooit iets over. Gek. Een schets van een veld vol bloemen met zo hier en daar, hoe anders, een ongelukkig speeltoestel.) De Kop gaat over een brug.

Naast de zes varianten hoort nog een alternatief, de zevende. Daarvoor moet men eerst terug naar de tekentafel, opnieuw tellen zodra de Noord-Zuidlijn rijdt, laat ondertussen heel veel extra pontjes varen en luister goed naar wat de Amsterdammers willen. (Begint met een T.)

Bert Kommerij.

Brug bijeenkomsten (1)

Nauwelijks bekomen van de schrik van het reuzenrad op de Kop, ontvouwt de gemeente met zachte hand zes varianten van de brug Kop Java-Noord. Slinger hier, lus daar. Brugontwerper Ton Venhoeven (op onderste foto, staand, blauw overhemd) kreeg het verzoek eens door te varieren op zijn Jan Scheafferbrug, met als resultaat een fietsviaduct, pal voor de ramen van het nieuwe Hotel Jakarta en het gebouw de Armada. Dit met het achterliggende idee, waarom eerst dalen en dan weer stijgen?

De financiering  van het gehele project is nog niet rond, werd tijdens een eerste besloten meeting voor direct omwonenden medegedeeld. Naast de brug wordt de Kop een stadspark. De grond is daar licht vervuild dus zal eerst ververst moeten worden, de Kop gerestaureerd want deels afgesloten met borden: gevaarlijk terrein.

Maandag 23 is een nieuwe, dit keer openbare brugbijeenkomst in Pakhuis de Zwijger, en dinsdag 24 in de Kromhouthal in Noord. Start 19.00. Aanmelden hier. Vanaf maandag zullen de uitgebreide presentaties ook online verschijnen en heeft iedereen kans te reageren tot 18 mei.

Bert Kommerij.

31180274_10215907904468361_8710526768181673984_n31206676_10215907903948348_540780174052950016_nbewonersmeeting in Pakhuis de Zwijger. Zes varianten presentatie aan direkt omwonenden.