AT5 Straten van Amsterdam.

Screen Shot 2018-05-31 at 19.36.14

 

Click hier voor de uitzending over De Brug met Bert Kommerij / Straten van Amsterdam 30 mei 2018.

Advertenties

Brugbijeenkomst (2)

Het is net zoiets als op een mooie zonnige dag de belofte horen, na lang wachten: “Goed, we gaan naar zee, pak de spullen maar.” En als je dan uiteindelijk klaar bent, want wat moet er allemaal mee naar zee, met z’n twee, in de auto gaan zitten en horen, vlak voordat de motor start: “Oh, we gaan nog wel eerst even langs Jan-Willem, want die gaat ook mee.”
(Terwijl iedereen weet dat Jan-Willem ieder uitje verpest.)

De gemeente koos uiteindelijk voor het plan van Westcord: Hotel Jakarta, onder architectuur van seARCH, na een zeer uitvoerig selectieproces waarin het Hotel moest voldoen aan allerlei eisen.  Van locatie tot sillouette. Als seARCH van een fietsviaduct had geweten, toen, hadden ze aan de Tosaristraat geen kamers geplaatst, met balkon, was het zwembad en de wellness anders gepositioneerd, de entree naar de espressobar en bakkerij.
De gemeente is te laat met haar besluit voor een brug, op deze manier.

31131489_1667612566649899_5368706448530341888_n(1)

De ligging van hotel en woonflat, zo dicht bij elkaar, maakt de fietsviaduct onweerstaanbaar aantrekkelijk. (Natuurlijk kiest iedereen voor de rechte variant. Wie zit te wachten op een krul of een lus, links of rechtsom?) De haast onmogelijke opgave om daar een verbinding doorheen te proppen, moet een natte droom geweest zijn voor de ontwerpers en architecten, wat nu dus geleid heeft tot een schoolvoorbeeld van een regelrechte, stalinistische ingreep. De fietsbrug steekt z’n tong uit naar het hotel en de woonflat. Penetreert. Hotel en flat versterken het viaduct, maar andersom: ho maar; het tegenovergestelde, de een breekt de ander af. Ongelijkwaardigheid. Kenmerk van slechte relaties.

(Mocht het doorgaan, en men zoekt naar voorbeelden hoe een verkrachting eruit ziet in de architectuur, dan moet men in de Tosarituin in Amsterdam zijn.
Ik overdrijf, maar het is ook overdreven.)

Screen Shot 2018-04-26 at 01.38.23

En dan hebben we het nog niet over de kracht van de wind, die je al op de Jan Scheafferbrug de adem beneemt, vaak. Als je ‘ja’ zegt tegen een brug, zeg je ‘nee’ tegen de omgeving, de wind. Hoe moet dat zijn als je straks net achter het Hotel uitkomt, op weg naar de Dirk v/d Broek. Dan waai je er subiet vanaf. De Javabrug wordt een dodenbrug. Veilig? Niet. Tenzij je er een bovengrondse tunnel van maakt.

Ik ben voor een verbinding maar tegen een brug.
En ik ben voor een Kopjavapark, maar niet als wisselgeld voor de brug. Ook zonder brug een park.
En wat gebeurt er ondertussen met de Kop? De renovatie kan al in gang worden gezet. Moet toch eens gebeuren, ongeacht welke maatregel. Andere verlichting? Hekken weg. En de riviercruises incl bussen die daar nog steeds mogen liggen, heel pesterig, van de Havendienst. Wanneer stopt dat? De senioren lopen verdwaasd naar het monument en weer terug en denken: “Waar ben ik? Ik hoor hier niet!”

De bussen.

31301767_1884032001628878_4055898077590978560_n

Sinds 2011 hou ik dit weblog bij over de Kop. Een soms absurdistisch verslag over een lege lap grond, midden in het IJ, dat al meer dan twintig jaar wacht op een uiteindelijke bestemming. Ik heb mee gewacht op Het Plan van internationale allure, zoals de gemeente beloofde op haar website. En wat is het geworden? Een talud voor een brug, die geen verbinder is maar een splijtzwam. Teveel tegenstanders, te weinig voorstanders.
Niemand is het eens. Behalve dan over het park. Dat wordt prachtig. (Al hoor je daar in de discussies nooit iets over. Gek. Een schets van een veld vol bloemen met zo hier en daar, hoe anders, een ongelukkig speeltoestel.) De Kop gaat over een brug.

Naast de zes varianten hoort nog een alternatief, de zevende. Daarvoor moet men eerst terug naar de tekentafel, opnieuw tellen zodra de Noord-Zuidlijn rijdt, laat ondertussen heel veel extra pontjes varen en luister goed naar wat de Amsterdammers willen. (Begint met een T.)

Bert Kommerij.

Brug bijeenkomsten (1)

Nauwelijks bekomen van de schrik van het reuzenrad op de Kop, ontvouwt de gemeente met zachte hand zes varianten van de brug Kop Java-Noord. Slinger hier, lus daar. Brugontwerper Ton Venhoeven (op onderste foto, staand, blauw overhemd) kreeg het verzoek eens door te varieren op zijn Jan Scheafferbrug, met als resultaat een fietsviaduct, pal voor de ramen van het nieuwe Hotel Jakarta en het gebouw de Armada. Dit met het achterliggende idee, waarom eerst dalen en dan weer stijgen?

De financiering  van het gehele project is nog niet rond, werd tijdens een eerste besloten meeting voor direct omwonenden medegedeeld. Naast de brug wordt de Kop een stadspark. De grond is daar licht vervuild dus zal eerst ververst moeten worden, de Kop gerestaureerd want deels afgesloten met borden: gevaarlijk terrein.

Maandag 23 is een nieuwe, dit keer openbare brugbijeenkomst in Pakhuis de Zwijger, en dinsdag 24 in de Kromhouthal in Noord. Start 19.00. Aanmelden hier. Vanaf maandag zullen de uitgebreide presentaties ook online verschijnen en heeft iedereen kans te reageren tot 18 mei.

Bert Kommerij.

31180274_10215907904468361_8710526768181673984_n31206676_10215907903948348_540780174052950016_nbewonersmeeting in Pakhuis de Zwijger. Zes varianten presentatie aan direkt omwonenden.

Flash back.

13012664_10209030213090375_4447611965083352608_n

vlnr: Bert Kommerij, Harry en Jennifer Westers, Nico Evers. foto: Chantal Tjin.

Nu de Kop weer volop in het nieuws is ivm het plan van Wethouder Eric van der Burg om van de Kop een stadspark te maken, is het tijd voor een flash back. Het is negentien april 2016 en de eerste paal voor het nieuwe Hotel Jakarta van Westcord gaat de grond in. Tijdens de feestelijkheden op het schip Prins van Oranje houd ik een praatje, als betrokken buurtbewoner. Hieronder de tekst die toen werd uitgesproken. Voor de vorderingen van het Hotel incl bouwblog, achtergronden, vacatures etc hou de website van Hotel Jakarta in de gaten. (Open mei 2018).

“De buurtbewoner mag tegenwoordig niet ontbreken tijdens inspraakavonden van de gemeente over de herinrichting van de openbare ruimte of bij het slaan van de eerste paal van een zeer bijzonder nieuw energieneutraal hotel in zijn buurt.
Zie hier de buurtbewoner. Maakt iedere ceremonie af.
Zonder buurtbewoner gaat het niet.

Vandaag is het feest want de bouw van Hotel Jakarta gaat beginnen.
We zijn hier met heel veel bewoners aanwezig, want dat vinden ze bij Westcord belangrijk. Altijd al gevonden. Het hotel moet een plek worden waar niet alleen gasten maar ook buurtbewoners zich thuis zullen gaan voelen. Dat is ons beloofd en dat zal ook zeker gebeuren.

In het ontwerp van het Hotel zie je de buurtbewoner trouwens ook terug. Als je kijkt naar de tekeningen valt een ding op. Er ontbreekt een hap uit de taartpunt, waardoor het gebouw nog meer op een schip gaat lijken.
Bewoners van het gebouw Olympia behouden zo een groot deel van hun uitzicht op het IJ.
In hotel Jakarta zie je de wensen van de buurtbewoner terug.

Dit nieuwe hotel wordt het begin van een ontelbare hoeveelheid ontmoetingen. Het is onbekend in hoeveel verhalen en levens dit nieuwe gebouw een rol gaat spelen en op hoeveel foto’s, films en schilderijen het te zien zal zijn.

In deze tas draagt deze buurtbewoner een steen. Het is een symbool. Een meer dan honderd jaar oude baksteen van het gebouw dat er ooit eens stond. Het komt van het gebouw van de SMN, de Stoomvaart Maarschappij Nederland. Op de fundamenten van dit gebouw zal het nieuwe hotel gebouwd worden.
Ik zag het liggen, raapte het op, spoelde het af, pakte het in.
Alleen een buurtbewoner doet dat soort dingen.

Ik wil een hoopvol gebaar maken met dit cadeau aan de familie Westers. Niet alleen voor het gebouw, dat het een lang en gelukkig leven mag leiden, maar ook voor het gebied waar het komt te staan. De Kop Java, dat wonderlijke stukje grond midden in het IJ. Wat al twintig jaar wacht op een bestemming.

Het kan niet anders dan dat Westcord een rol gaat spelen bij de definitieve inrichting van de Kop. De hekken met daarop: pas op, niet betreden, levensgevaarlijk terrein, zullen eindelijk verdwijnen. Er zullen inspraakavonden gehouden worden over de inrichting, met heel veel buurtbewoners. Hoe dan ook: Met de komst van Hotel Jakarta veranderd de Kop Java van de achtertuin van de stad in de voortuin van de stad. Voor iedereen, van iedereen.”

Bert Kommerij.